Nefes almak istiyorum artık, derin derin içime çekmek temiz havayı.
Gökyüzünü avcumun içi gibi ezberledim gözyaşlarım toprağa düşmesin diye. Bir ağacın içinde bulunsun istemedim umutsuzluk, bir çiçeğe can versin istemedim anlık bir nefret. İstemedim kimseyi üzmek.
...
Biraz rahatladırdı ruhumu yıldızlar. Aralarına dalıp gidip geri döndüğümde çok zaman geçmiş olurdu, bense hep eskide. Zamanı sattım huzurum uğruna, yer gök değişmiş de sonraları farkettim. Geç bıraktı beni bu huzursuzlukların içindeki huzuru bulma çabalarım. Hiç ipucu vermediler, sıkı sıkıya düğümlediler.
...
Geçeceğim bütün karanlık yollarınızdan ışıkları yaka yaka,
alacağım kaybettiğim ayları, yılları elinizden,
duymadınız daha söyleyeceklerimi, söylediklerim hiç bir şey.
Göreceksiniz son satırdaki hırsım bir ömür yetecek!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder